Eelt op de tong
Eelt op de tong

Opgewonden als een kind dat voor het eerst op schoolreis gaat, stapte ik in de trein naar Den Haag, de residentie, een stad waarvan ik hou en niet alleen omdat mijn opa er is geboren in de Javastraat.
SP in actie, zij het symbolisch. De eerste keer als echt SP-lid ga ik nu voor de tweede keer naar Den Haag, nu niet naar het Malieveld zoals tijdens het Prinsjesdagprotest, maar naar het Prinses Irene Pad waaraan de tijdelijke Tweede Kamer is gelegen. Op weg ernaar toe zie ik een oude dame met gele jas, eerder een deftig type dan een slons, op een bank zittend, uit een grote puntzak friet met mayonaise eten en in de verte loopt een man in het rood, ongetwijfeld het SP-rood. Ik zit dus goed. We worden opgevangen door leden die me de box geven.
‘Ja ik ben lid, sinds kort’ zeg ik op een vraag van een SP’er die ik bij mijn eerste manifestatie ook gezien heb, ‘en ik kom uit Vught’. Hij glimlacht tevreden. Gezamenlijk lopen we naar een park grenzend aan het Malieveld en tegenover de achterkant van de Tweede Kamer. Daar zijn ze dan: Lilian Marijnissen en Renske Leijten, de twee sterren van de SP.
Lilian vertelt hoe belachelijk het is dat een Zweeds energiebedrijf in staats handen 800 miljoen winst heeft geboekt en nu dan ook nog geld toegestopt krijgt om de energierekening van ons enigszins te verlichten.
Het was Hans Wiegel die destijds had gewaarschuwd, dat de energiebedrijven niet naar de vrije markt moesten worden overgeheveld. ‘Daar komt narigheid van.’

Maar Renske had nog meer zeer scherpgepunte pijlen op haar boog. Op de vraag van een commissielid de heer Erkens (VVD) dat als je energiebedrijven wilt gaan nationaliseren of mevrouw Leijten weet hoeveel dat wel niet gaat kosten.

Dit debat ging door tot in de avonduren. Kamerleden moeten eelt op hun tong hebben. En wat ik heel goed vind van Renske is dat ze haar verhaal niet opleest, maar aan de hand van korte aantekeningen vrijuit spreekt. Dat moet je maar kunnen hoor.

Peter Kortz
11 november 2022